Fotocolumn 10 - Kip

Kip, het meest veelzijdige stukje vlees, kip!
Zo'n zin zal geen serieuze auteur verzinnen, maar reclameschrijvers schrijven niet voor serieus lezende lezers, maar voor serieus consumerende consumenten en die vallen niet op inhoud, maar op uiterlijk. Dat is een kwestie van smaak en daarover kun je weldegelijk twisten.

Op de eerste plaats is kip geen vlees, maar gevogelte. Het meest veelzijdige stukje gevogelte, klinkt niet, dus maakt de reclameman daar maar vlees van. Ongetwijfeld volgend uit het woord kippenvlees, waar het woord "kippen" wordt afgeknipt alsof het een snaveltje betreft van een net uit het ei gekropen kuikentje. Kip is dus het meest veelzijdige stukje vlees van zichzelf.
Wat is een kip die niet zichzelf is dan precies? Een transseksuele haan?

Een stukje van jezelf zijn, klinkt mij nogal verknipt in de oren, maar vooruit, "een stukje" behoort inmiddels tot de standaard spreektaal. Het is als een strik om je lul of als een piercing door je clitoris, kortom een volkomen overbodige toevoeging aan het lidwoord "een". Kip is dus veelzijdig vlees. Wat zeg ik, kip is het meest veelzijdige vlees. Hoeveel zijden heeft vlees eigenlijk?
Voor, achter, onder, boven, links, rechts, binnen, buiten en combinaties van deze woorden als "aan de binnenkant, links achter bovenin". Of het nu kip is, of koe, of schaap, of ros, doet volgens mij niet terzake als we het over het aantal zijden hebben.

Die veelzijdigheid moeten we dus zoeken in de toepassingen, hoewel dat er eigenlijk niet staat. Kun je meer met kip, dan met paard? Nee, zou je zeggen, ware het niet dat wat wij "kip" noemen - maar eigenlijk vetgemest kuiken is - geen enkele smaak heeft in tegenstelling tot paardenvlees en de meeste andere vleessoorten. Juist dat gebrek aan smaak maakt de toepasbaarheid eindeloos. Kip is smaakloos eiwit dat we opleuken met kruiden, smaakstoffen en zout, waarna we het geheel opwarmen en overgieten met saus om het bij voorkeur te serveren bij andere gerechten.

Kuiken, het meest smaakloze stukje eiwit, kuiken!
Dat is de ware betekenis van de reclamezin, maar ik kan me voorstellen dat de koploze consument liever iets anders voorgekakeld krijgt. Het trieste van het verhaal is dat echte kip - als in de kip die een paar jaar vrij over het erf heeft gescharreld - helemaal niet naar kip smaakt zoals wij dat nu kennen.
Hoe kip dan wel smaakt?
Zodra ik deze gevangen heb zal ik daarover berichten.