Fotocolumn 12 - Droomvlucht |
| Dat wil ik ook, echt kunnen vliegen. Ongetwijfeld een wens die een groot gedeelte van de wereldbevolking heeft, waardoor het onderwerp allang totaal dood geschreven is, maar door dat soort details laten maar weinig schrijvers zich remmen, anders werd er allang niet meer over de liefde geschreven. Een aanloopje nemen en opstijgen zonder hulpmiddelen als vliegers en ander vliegtuig. Waarom wil ik dat, echt kunnen vliegen? Misschien is "verlangen" de geestelijke brandstof van het leven en zorgt verlangen naar het onmogelijke voor de eeuwigdurende vonk. Eeuwig tot de dood een einde maakt aan de liefde voor het verlangen, ik moet wel een beetje met twee benen op de grond blijven staan. Vogels tarten de zwaartekracht, hoewel dat eigenlijk onjuist is. Vogels gebruiken de zwaartekracht tegen zichzelf, zoals je met vuur ook vuur kunt doven. Wat als het lukt, echt kunnen vliegen? Het bereiken van een doel, levert een kortstondig hoogtepunt op, waarna de val naar beneden onvermijdelijk lijkt. Het heeft iets van het zoeken van het noodlot. Hoe lager je doelen, hoe eenvoudiger ze te bereiken zijn, hoe meer je eigenlijk verlangt naar het einde, zou dat het zijn? Is gelukkig leven slechts een kwestie van onbereikbare doelen stellen en daar met volle overtuiging naar streven? Is het onbereikbaar, echt kunnen vliegen? Met een "birdbrain" en een pak veren kom je een heel eind, zoals elke huismus je kan laten zien. Dat maakt je nog geen hoogvlieger, maar dat geeft niet. Voor je het weet overschat je jezelf en eindig je als Ikaros. Deze onfortuinlijke zoon van Daedalus vloog de vrijheid tegemoet tot hij te dicht bij de zon kwam, de was uit zijn vleugels smolt en hij roemloos in zee stortte. Zo staat het verhaal opgetekend in de Griekse mythologie. Wil ik het wel, echt kunnen vliegen? Ik droom het wel eens, maar het is niet mijn enige droom. Ik droom vaker van grootse daden, maar al mijn dromen nastreven zou iets te onrealistisch worden, zelfs voor mij. Deze woorden vliegen uit mijn toetsenbord en met een beetje geluk zit er hier en daar een gevleugelde uitspraak tussen. Is dit klapwieken op weg naar mijn eerste vlucht, of bevlogen vluchten uit de realiteit? Ach, ik doe er verder geen vlieg kwaad mee in deze vleugel van mijn eigen geestelijke inrichting. |
| © Martin Muires | 11 januari 2006 |