Fotocolumn 17 - Uitgestorven (1)

Zullen wij ooit in een museum hangen? Niet als werk van de fotograaf of als de teksten van de schrijver, maar in letterlijke zin; als geraamte. Als een met ijzerdraad aan elkaar geknoopte bottenbende ter nagedachtenis aan wat ooit was, maar allang niet meer is. Daaromheen stenen fossielen met onze hand- en voetafdrukken. In een glazen kist een gevriesdroogd lijk met daarachter, mooi uitgelicht, een verzameling wekflessen met onze organen op sterk water. In het midden van het zaaltje een holografische voorstelling van ons brein, zo lachwekkend klein dat het een wonder is dat we ooit zover gekomen zijn. Zullen wij als soort uitsterven en zal er dan een andere soort zijn die de gedachte aan ons levend houdt, zoals wij dat doen met prehistorisch leven?

Waarom doen wij dat eigenlijk, dat opgraven en tentoonstellen van oeroude restjes die we als puzzelstukjes in elkaar proberen te passen in de hoop dat er een beeld ontstaat van hoe het leven toen was. Het is een puzzel waarvan we de oplossing niet terug kunnen vinden, dus elke oplossing die logisch kloppend te krijgen is, zou de juiste kunnen zijn, maar of het ook de juiste is....
Als ik aan dinosauriërs denk, zie ik Jurassic Park, maar hoe reëel is dat beeld? Wat zouden onze evolutionaire opvolgers over tientallen miljoenen jaren van ons leven maken, als ze er al iets van zouden willen maken.

Ze zouden veel overblijfselen van onze soort vinden. Niet op één locatie, maar "all over the world". Wat voor soorten kom je overal tegen? Ongedierte vooral. Ratten, muizen, kakkerlakken, die lijken zich moeiteloos aan te passen aan omgeving en omstandigheden. Dat komt omdat het geen echt gespecialiseerde dieren zijn. Alleseters die een grote verscheidenheid aan omstandigheden kunnen absorberen en kunnen ombuigen in hun voordeel. De kans dat we als ongedierte worden gezien is zeker niet denkbeeldig.

Slim ongedierte, dat wel. Veel slimmer dan het andere leven en dat zal vragen oproepen. Is die slimheid een logisch gevolg van evolutionaire ontwikkeling? Of zijn we het resultaat van een experiment, een proef waarbij intellect wordt ingebouwd in ongedierte om de effecten daarvan te kunnen bestuderen. Stel dat wij mensen een rat slim(mer) kunnen maken, wat zouden de consequenties daarvan zijn? Zou een rat daardoor iets van een moraal ontwikkelen, een besef van goed en kwaad krijgen? Leidt de ontwikkelingen van intelligentie vanzelf tot dergelijke overwegingen, of zijn die specifiek gebonden aan de mensheid?

Vragen, vragen, vragen die schreeuwen om antwoorden, maar die blijken niet inpasbaar binnen de lengte van deze fotocolumn. Op geologische schaal duurt een week korter dan de tijd de tijd die het ons kost om met een oog te knipperen, dus de wetenschappers over 65 miljoen jaar, zullen niet eens door hebben dat het vervolg van deze column pas over een week zal verschijnen.