Fotocolumn 19 - Spaanplaatschroef |
| Als kind maakte ik poppetjes van kastanjes, eikels en cocktailprikkers. Als kind maakte ik raketten van lege flessen, plakband en opgebruikte toiletrollen. Als kind maakte ik zeilschepen van restjes hout, bindtouw en versleten lakens. Als kind had ik fantasie, was ik creatief en kon ik van alles wel iets maken. Niet dat dit echt bijzonder was, want alle kinderen in de buurt konden dat. Ik ben nu geen kind meer. Allang niet meer. De natuurlijke creativiteit uit mijn kindertijd werd langzaam verdrongen met de komst van volwassenheid en ook dat is iets dat niet alleen mij getroffen heeft. Er zullen best mensen zijn die altijd kind blijven, maar de meeste mensen raken het beetje bij beetje kwijt, die ongedwongen verkenningstocht door de eigen fantasie. Ja, met volwassenheid komt verantwoordelijkheid, daaraan valt bijna niet te ontkomen, maar een leven dat alleen uit verantwoordelijkheden bestaat, is nauwelijks de moeite van het leven waard. Veel mensen beseffen het niet, maar om los te komen van de verantwoordelijkheden van het volwassen leven storten we ons op een hobby. Het grote "moeten" even achter je laten en het kleine "mogen" weer omarmen. De hobby is de zoektocht naar het spelende kind dat je ooit was en met een beetje geluk weer weet te vinden. Schrijven is zo'n hobby, net als fotografie. Het herschikken van bestaande woorden en beelden tot een voorstelling ontsproten aan je eigen fantasie. Een ingewikkelde zin voor iets eenvoudigs als "spelen". Wie durft zijn fantasie de vrije loop te laten en weg te dromen bij het beeld boven deze tekst? Wat zie je? Een minaret voor een ondergaande zon? Een voorstelling uit de sprookjeswereld van 1001 nacht? Een landschap op een verre wereld in een ander sterrenstelsel? Werp de realiteit met al zijn verantwoordelijkheden van je af en dwaal door je zelfverzonnen wereld op zoek naar avontuur. Ervaar weer even hoe leuk het is om kind te zijn. Of blijf in de realiteit van volwassenheid. Zie niet de betoverend mooie heldin, maar kastanjes en cocktailprikkers. Zie niet de gestroomlijnde raket, maar de lege fles beplakt met toiletrollen. Zie niet het zeilschip van de ontdekkingsreiziger maar afvalhout en versleten lakens. Wie weigert weer even kind te worden, zal op de foto een spaanplaatschroef zien voor een fietslampje. De keuze is aan jou. |
| © Martin Muires | 2 maart 2006 |