Fotocolumn 21 - Structuur

Schijn licht op de dood en zie hoe structuur tot leven komt. Zelfs een heiden als ik kan leven na de dood ervaren, ook al is het dan gewoon op aarde en betreft het niet mijn eigen dood. Eén maal licht, twee maal leven en drie maal dood, nog voor ik aan de vierde zin ben begonnen, de derde buiten beschouwing gelaten en dat allemaal vanwege twee blaadjes op één foto. Alles is structuur, maar je moet er wel oog voor hebben.

Als de balans tussen toevoegen en weglaten in evenwicht is, resulteert dat bijna vanzelf in schoonheid. Dat is de "truc" die elke kunstenaar onder de knie moet krijgen, of hij nu schilder, fotograaf of schrijver is. Maar kunst is geen kunstje, hoor ik kunstenaars en kunstliefhebbers denken. Kunst is groter, mooier, breder, dieper, emotioneler, intenser, ja kunst is de goddelijke vonk neergedaald in de ziel van mens.

Vergeet het maar. Prietpraat van would-be-kunstenaars en zogenaamde kunstkenners, die met hun geleuter de balans tussen toevoegen en weglaten eerder verstoren. Ze smeren een dikke laag verf over rotte balken, wat de illusie van kwaliteit geeft, maar een geraamte gebouwd van illusies is geen lang leven beschoren. De basis van het bestaan wordt gevormd door structuur en een solide structuur volgt de wetten der logica. Dat niet iedereen zich bewust is van de onderliggende structuur, betekent nog niet dat we ook wel zonder kunnen.

Als ik naar de twee blaadjes op de foto kijk, moet ik denken aan hersencellen. Ze grijpen in elkaar, vormen verbindingen en wisselen informatie uit. Ik kan wegdromen bij het beeld, de uitgewisselde informatie zien als verhalen over liefde, over leven en misschien wel over de dood. De foto is de aanleiding, de start van een associatief proces waarin je meegevoerd wordt door je eigen verbeelding. Soms leidt dat associatieve proces tot een creatief proces, wordt "ervaren" omgezet in "creëren" zoals deze foto mij heeft verleid om deze column te schrijven.

Misschien is dat het moment om te stoppen, om niet verder te duiken in de onderliggende werkingsprincipes en structuren. Je kunt schoonheid ook kapot analyseren. Ervaar de magie van schoonheid en val in slaap met verwondering. Mooi, maar wat als de diepte een ongelooflijke aantrekkingskracht op je uitoefent? Wat als je in bed ligt te draaien omdat de oppervlakkige lagen niet voldoende voor je zijn? Wat als je dieper "moet" duiken?
Je kunt ook te diep duiken, maar kun je de waarde van het leven echt kennen als je dat risico niet durft te nemen? Wie blijft hangen in de magie van gevoel en emotie, zal nooit de intense schoonheid van de onderliggende structuur ervaren.

Het is maart en het is koud, maar de lente zal niet ver weg zijn. Over een paar weken hangen de geraamtes van dode bladeren niet langer aan de bomen. Straks schiet het groen weer uit de takken, verandert de okeren wereld in een bonte mengeling van kleuren. De onderliggende structuur blijft aanwezig, maar is niet langer zichtbaar. Als je morgen buiten komt, treedt de dood dan eens tegemoet en verlies jezelf in de schoonheid van haar levendige structuur. Als je durft tenminste.