Fotocolumn 23 - Nieuwsgierig |
| Eigen haard is goud waard, maar we kijken maar wat graag even in de haard van de buren. Nieuwsgierigheid is geen specifiek menselijke eigenschap. Nieuwsgierigheid zit ingebakken in oeroude genen, al zou mijn moeder zeggen dat het geen nieuwsgierigheid is, maar belangstelling. Dat klinkt beter. Belangstelling tonen is wit, nieuwsgierigheid is zwart. Ik vraag me belangstellend af hoe nieuwsgierig u bent, beste lezer. Ja u, of jij, u mag zelf kiezen, maar ik houd het bij u, dat schept wat afstand, want hoe goed kennen we elkaar nu eigenlijk? Sommige van u ken ik goed (nee ma, ik maak je niet belachelijk in deze fotocolumn), anderen iets minder en de meesten helemaal niet. Het gaat me om u, de onbekende lezer die hier toevallig verzeild is geraakt en nu meeleest in mijn hoofd. Wat trekt u in mijn woorden? Waarom hebt u dit scherm nog niet gesloten? Wat verwacht u verder? Wat hoopt u te vinden? U kijkt in de keuken waar mijn gedachten worden bereid. Van buiten, in het donker, staart u in het licht. Misschien staat uw mond een stukje open, misschien likt u uw lippen, krabt u aan uw kin of is het tijd voor u om met uw muis te scrollen, nieuwsgierig als u bent. U waant zich onzichtbaar. Als een voyeur in het struikgewas, een gluurder met een verrekijker, een onopvallende spion tussen de mensenmassa in de digitale maatschappij. Toch laat u sporen na. Ik kan het adres van uw computer achterhalen, alleen maar omdat u hier gekeken hebt. Ik kan uw land van herkomst achterhalen, de plaats waar u woont, ja in de meeste gevallen kan ik zelfs uw huisadres achterhalen. U bent zichtbaar omdat u de moeite niet genomen hebt de gordijnen van uw computer te sluiten. U leest en terwijl u leest, bekijk ik uw surfgedrag. Ik zie welke websites u bezocht hebt. Ik zie welke zoekwoorden u ingegeven hebt in Google. Ik zie welke bestanden u gedownload hebt. Nee, wegklikken heeft geen nut meer, daarvoor bent u hier al te lang. U staat netjes geregistreerd en geografisch gesorteerd. Er staan vinkjes bij uw voorkeuren en er komt een moment dat u doelgericht benaderd zult worden. Toeval, zult u denken en zo hoort het ook. Ik wil niet dat u weet dat ik in uw nest gekeken heb, terwijl u belangstelling toonde voor deze fotocolumn. Grappig, die vogels, dacht u en daar zou het bij gebleven zijn als u niet zo nieuwsgierig was geweest. U twijfelt aan het waarheidsgehalte van deze tekst? Beter van niet, want elke keer dat u een zoekopdracht in Google of een andere zoekmachine geeft, gebeurt zo ongeveer wat ik hierboven geschreven heb. Uw haard is goud waard, voor u, maar zeker ook voor iedereen die u ongewild laat meekijken via de schoorsteen. |
| © Martin Muires | 01 april 2006 |