Fotocolumn 28 - Geluid

Het is niets meer dan het trillen van lucht, of iets anders, zolang het maar massa heeft. Dat klinkt misschien ingewikkeld en dat klopt. Dat het klinkt dan, niet dat het ingewikkeld is. Geluid bedoel ik. Iets brengt de lucht aan het trillen, de lucht laat je trommelvliezen trillen, je oor verwerkt die trilling tot een signaal dat naar je hersenen wordt gestuurd en je brein denkt: wat hoor ik toch?

Toch is lucht niet het beste materiaal om geluid te transporteren. Water is bijvoorbeeld veel beter geschikt. Walvissen kunnen elkaar horen op afstanden van vele honderden kilometers en als wij mensen de zee niet teveel vervuilen met het geluid van scheepsschroeven en andere mechanische herrie, kunnen ze zelfs duizenden kilometers overbruggen met hun "gezang". Ook wij mensen kunnen onderwater beter horen dan erboven, wat op zich vreemd is, want iedereen die wel eens water in zijn oren heeft gehad, weet dat je daar juist slechter door hoort.

Alleen in de ruimte is geen geluid. Een vacuüm is leeg en in leegte is niets dat kan trillen, dus kan geluid zich niet verplaatsen door leegte. Ik vraag me dan wel af waarom holle vaten het hardste klinken en waarom er zoveel gelul in de ruimte is? Misschien waren de bedenkers van die spreekwoorden wel de voorvaderen van de bedenkers van Science Fiction series, want ook die mensen proppen het luchtledige vol met het geluid van raketmotoren, laserwapens en explosies. Als we ooit massaal de ruimte verkennen, zal de oorverdovende stilte ons misschien wel het meeste verbazen.

Op aarde is het nooit stil, nooit echt helemaal. De lucht om ons heen trilt continu en wordt steeds weer opnieuw in trilling gebracht door alle dingen die bewegen. Het zou pas echt stil zijn als niets meer beweegt, als het water stopt met stromen, als vlinders niet langer fladderen, ja, zelfs het gras zou niet meer mogen groeien. Doodse stilte heerst als het universum gestorven is, alleen is er dan niemand meer om te controleren of het echt stil is.

Geluid is een teken van bestaan, is het hoorbare bewijs voor de werkelijkheid van leven. U leest de letters op dit scherm, kijkt naar de foto van het windorgel in Vlissingen, maar ze zijn niet echt zonder het bijbehorende geluid. Luister voorbij het gezoem van de monitor, luister voorbij het geluid van de ventilator in uw computer, sluit uw ogen en heel misschien hoort u het geluid van de wind die door de orgelpijpen blaast. Mooi hè?