Energie is de kern van alles wat leeft, maar tegelijkertijd lijkt de immer stijgende behoefte aan energie een weg richting de dood. Althans, als je de doemdenkers moet geloven. Het verbranden van fossiele brandstoffen leidt tot oververhitting van ons bolletje, dus moeten we op zoek naar iets anders om onze energiehonger te stillen.

Duurzame energie is de heilige graal, volgens sommigen. Bouw het land vol met windmolens en vul alle ruimte daartussen op met zonnecellen. Zelfs met de huidige olieprijzen is duurzame energie niet rendabel, maar voor een leefbare wereld mogen we best iets meer betalen. Toch redden we het daar niet mee, we gebruiken meer energie dan we op die manier kunnen opwekken en het bouwen van al die windmolens vergt nog veel meer energie dan we nu al gebruiken.

Biobrandstof is ook in de mode aan het komen. Plant de polders vol met koolzaad en je kweekt je eigen olie die net zo geschikt is voor het opwekken van energie als diesel of stookolie. En net zo vervuilend, behalve als je een boekhoudtruc gebruikt. Om koolzaad (of andere geschikte gewassen) te kweken heb je CO₂ nodig en die wordt onttrokken aan de lucht. Bij de verbranding van de olie die eruit gewonnen wordt komt die CO₂ (een broeikasgas) weer vrij. Als links en rechts op de balans dezelfde bedragen staan, vallen ze tegen elkaar weg en is het resultaat nul. Kortom, biobrandstof vervuilt niet. Dat klinkt mooi, maar waarom geldt dat niet voor fossiele brandstoffen? Ook dat waren ooit planten die CO₂ aan de lucht onttrokken en als wij die aardolie nu verbranden geven we de natuur terug wat haar ooit ontnomen is.

Terug van nooit echt weggeweest is kernenergie. Effectief en schoon voor het milieu, zolang de straling maar blijft waar die moet blijven en dat is een probleem. Niet dat een tweede Tsjernobyl erg waarschijnlijk is als men de regels voor het bedrijven van een kerncentrale maar strak genoeg handhaaft, maar het radioactieve afval dat elke centrale nu eenmaal oplevert, heeft als grote nadeel dat het tienduizenden jaren gevaarlijk blijft. In plaats van kernsplitsing zouden we kernfusie onder de knie moeten krijgen (kernfusie is het proces dat onze zon warm houdt) wat het afvalprobleem een stuk kleiner zou maken, maar zover zijn we nog niet en het ziet er ook niet naar uit dat we snel zover zullen zijn.

Als we de wereldwijde energiebehoefte niet drastisch reduceren - de kans daarop is nihil met de opkomst van alle nieuwe economieën - zullen we moeten kiezen. We kunnen nog tientallen jaren, misschien wel honderden, vooruit met fossiele brandstoffen, alleen moeten we de klimaatsveranderingen inclusief alle gevolgen daarvan dan accepteren. Dure zonne- en windenergie zijn een alternatief, alleen zullen ze nooit behoeftedekkend kunnen zijn. Biobrandstof waarschijnlijk ook niet plus dat het net zo milieuvervuilend is als fossiele brandstof en alleen boekhoudkundig goed is voor het milieu.

Na jaren van protesten en actievoeren, na de voornemens om alle kerncentrales in ons land te sluiten en geen nieuwe meer te bouwen en zelfs na Tsjernobyl, ben ik bang dat kernenergie het enige echte alternatief voor fossiele brandstof is.
Dat voelt toch als kiezen voor de straf die het minste pijn doet.