Wat het model zelf vindt van het plaatsen van onbewerkte foto’s, toont ze met haar slurf. “Met een nul op de schaal van nabewerking zie ik eruit als een rimpelige dikke olifant”, aldus het model dat om die reden niet herkenbaar in beeld wilde.
Professor Hany Farid en Eric Kee presenteerden hun perceptual metric for photo retouching in de Proceedings of the National Academy of Sciences. Dat de modellen in glossy’s en advertenties door Photoshop zijn gehaald moge duidelijk zijn, maar of een Photoshopschaalaanduiding zal leiden tot minder eetstoornissen en ontevredenheid over het eigen lichaam van de lezer, betwijfel ik.
11:27, 29 november 2011Simen Vrederat /
Tijd voor een expositie vind je niet ? Of wordt er al aan gewerkt.
(dan heb ik je vorige tekst verkeerd begrepen)
02:03, 30 november 2011100_woorden /
@Simen Vrederat
Ik heb geen plannen in die richting, maar misschien komt het er ooit nog eens van.
11:37, 29 november 2011Simen Vrederat /
Ik wijs je voor de zekerheid even op het feit dat ik (dwalend door de expositieruimte) een reactie achterliet op:
http://www.pixelen.nl/wordpress/2011/09/30/schieten/
Omdat ik niet zeker weet of je nog naar de vorige blogs terugkijkt, maar ook in de stille hoop dat dit meer kijkers lokt naar daar dan het mijns inziens iets te karige aantal dat ik in dat zaaltje aantrof.
02:15, 30 november 2011100_woorden /
@Simen Vrederat
Ik krijg een melding in mijn mailbox van elke reactie die geplaatst wordt, dus over het algemeen zie ik ook de reacties op oude blog nog wel.
Qua kijkers moet ik het hier met wat minder doen dan ik bij de Volkskrant gewend was. Daar lag het aantal bezoekers per dag rond de 500, hier kom ik gemiddeld nog niet aan de 200, maar dat zijn er toch heel wat.
Het aantal reacties hangt voor een deel samen met het aantal reacties dat je geeft bij andere mensen. Het ontbreekt me aan de tijd en soms ook aan de zin om veel andere blogs echt te volgen en/of me met netwerken bezig te houden. Zo heb ik bijvoorbeeld wel een facebook account, maar echt veel doe ik daar niet mee.
19:26, 29 november 2011assyke /
ik denk het juist wel
pathologische (heet dat zo?) eetstoornissen daargelaten
zal tevredenheid en acceptatie van het eigen, nu nog vooral vrouwen-, lichaam
zeker bevorderen
02:28, 30 november 2011100_woorden /
@assyke
Ik ben wel benieuwd waarom je dat denkt.
Ik ga er vanuit dat de meeste mensen echt wel weten dat er gephotoshopt wordt in de mode- en reclamewereld of in ieder geval intelligent genoeg zijn om het te kunnen weten/vermoeden. Een aanduiding bij een foto maakt volgens mij weinig verschil omdat ontevredenheid over het eigen lijf in de meeste gevallen geen rationele afweging is, maar emotionele beleving. Fotomodellen zien er ook zonder photoshop mooi uit en hebben lijven waar de meeste mensen alleen maar van kunnen dromen. Mensen die in de spiegel kijken en onzeker zijn over hun eigen uiterlijk hebben vaak een vervormd zelfbeeld en dat verandert niet door een photoshopcijfer bij een advertentie (was het maar zo simpel).
22:40, 29 november 2011Glaswerk /
@!00:
… aldus het model dat om die reden niet herkenbaar in beeld wilde.
Was je tijdens het schieten afgeleid of heb je het model al sjoppend op liederlijke wijze gedecapiteerd?
“This metric correlates well with perceptual judgments of photo retouching and can be used to objectively judge by how much a retouched photo has strayed from reality.”
Ha, de wetenschappers aan het woord. “Correlates well” betekent in dit geval waarschijnlijk dat de bedachte metriek “best wel wat heeft” van wat enigszins lijkt op perceptie.
Overigens zal een “nabewerkingscijfer” – ik neem aan dat decimalen zijn toegestaan ;-P – van nul en generlei waarde zijn: de mens is primair visueel ingesteld dus zal het beeld van het gephotoshopte model allang door de hersenen verwerkt zijn – met de mogelijke implicaties die jij in jouw honderd woorden noemt – vóórdat iemand ook nog eens gaat kijken hoe zwaar er aan het werkelijke voorkomen van de de dame of heer in PS is getrokken.
Waarbij het dan ook nog de vraag is of het percept van dat cijfer iets wijzigt in cognitieve zin aan het eerdere visuele percept dat men had van het model.
00:08, 30 november 2011Glaswerk /
maar of een Photoshopschaalaanduiding zal leiden tot minder eetstoornissen en ontevredenheid over het eigen lichaam van de lezer
“Spiegeltje, spiegeltje aan de wand, wie is de mooiste van het land?”
Ik weet niet hoe oud dat sprookje is, maar het streven naar schoonheid, mooi zijn en het ideale figuur hebben zit al bijzonder lang in de mens. Zelfs de oermens behing zich al met schelpen, verfde zich en tooide zich met botten, veren, etc, om er mooier en/of indrukwekkender uit te zien.
Het hedendaagse “mooi (willen) zijn” is weinig meer dan een oeroude echo van het “attractief (willen) zijn” waarmee de kans werd vergroot op een (“beter”) nageslacht.
02:44, 30 november 2011100_woorden /
@Glaswerk
=Het hedendaagse “mooi (willen) zijn” is weinig meer dan een oeroude echo van het “attractief (willen) zijn” waarmee de kans werd vergroot op een (“beter”) nageslacht.=
Precies.
Zolang die oerinstincten een dominante factor blijven zullen we als mens niet veel verder komen, vrees ik. De wereld zal pas echt beter worden als we die zaken uit onze genen gesloopt hebben. Mooi willen zijn is nog relatief ongevaarlijk, maar territoriumdrang, voortplantingsdrift en de daaraan gekoppelde vechtlust is de grootste rem voor een beter wereld.
02:37, 30 november 2011100_woorden /
@Glaswerk
Ik heb de foto bewust zo geschoten en alleen een stuk van de linkerzijde afgesneden omdat daar struikgewas stond dat eerder afleidde dat dat het iets toevoegde aan het beeld.
=Waarbij het dan ook nog de vraag is of het percept van dat cijfer iets wijzigt in cognitieve zin aan het eerdere visuele percept dat men had van het model.=
Ik vermoed van niet en zelfs als het zou leiden tot enige rationalisatie bij de kijker, vrees ik dat de emotionele beleving bepalender is dan die rationalisatie. Je kunt tegen onzekere mensen wel zeggen dat onzekerheid weinig voordelen heeft en dat ze helemaal niet lelijk en/of dik zijn, maar dat gaat het ene oor in en het andere uit zonder dat het iets verandert aan de manier waarop ze zichzelf ervaren.
09:53, 30 november 2011Simen Vrederat /
Photoshoppen is een virtuele vorm van cosmetische chirurgie. Het procede brengt daarom ook dezelfde problemen met zich mee:
- Het maakt de persoon op de foto meestal lelijker.
- Het is altijd zichtbaar omdat de kijker verrassend goed in staat is om een Helveger-neus als niet door de natuur geschapen te herkennen. (Vergelijk het maar met een landschap waarin in de hoek van dat landschap nog de duim zichtbaar is die de ansichtkaart met het landschap vasthoudt voor de fotograaf)
- Het maakt de persoon wanneer het bovenstaande niet het geval is tot een ander persoon dan hij is. Wat feitelijk tot gevolg heeft dat er (als vroeger in romans) een vermelding onder hoort te staan: Iedere gelijkenis met bestaande personen berust op toeval.
- Zoals in boeken kunnen mededelingen als in het vorige punt genoemd weggelaten worden wanneer de kijker/lezer tenslotte een feeling ontwikkelt in het herkennen van een genre als fictie ofwel non-fictie.
Wat een beetje een probleem is, is dat fotografie en de tekst waarbij het een illustratie is aan elkaar congruent moeten wezen. Wanneer Maxima in ongeklede toestand (en daar bestaan zoals we weten heel veel fotos van ) op de voorpagina van de NRC zou staan met de tekst: “Koningin spreekt positieve verwachtingen uit in troonrede”, dan zou er misschien wel een vermelding bij moeten staan dat er is geshopt, terwijl dat in de Telegraaf niet echt nodig is.
Als het ware.
03:50, 1 december 2011100_woorden /
@Simen Vrederat
=Photoshoppen is een virtuele vorm van cosmetische chirurgie=
In feite wel, maar dan zonder de beperkingen waar een chirurg tegenaan loopt. Photoshoppen, mits goed gedaan, laat geen zichtbare littekens achter en wordt niet beperkt door de eigenschappen van het te bewerken materiaal (dat is wel het geval bij echte huid) Een door photoshop gecreëerde pixel is niet te onderscheiden van een door een camera gecreëerde pixel. Dus nee, de kijker kan maar in een beperkt aantal gevallen “zien” dat er gephotoshopt is, hoewel dat “zien” meer een vermoeden hebben is dan echt zien tenzij er per ongeluk een arm, been, navel of ander lichaamsdeel is weggeshopt, of de vervormingen via het liquify zo onnatuurlijk zijn dat het opvalt. Goed photoshopwerk is zeker voor de leek niet te zien.
=Wanneer Maxima in ongeklede toestand (en daar bestaan zoals we weten heel veel fotos van ) op de voorpagina van de NRC zou staan met de tekst: “Koningin spreekt positieve verwachtingen uit in troonrede”=
Voor maxima de troonrede uitspreekt is er heel wat voorgevallen (aftreden Beatrix, dood van Alexander), laat staan als dat in ontklede toestand gebeurt.
Photoshoppen (in de zin van het beeld echt veranderen, contrast, kleur en scherpte bijwerken is geen probleem) bij nieuwsfoto’s vind ik niet kunnen. Dat is ook wezenlijk anders dan bij modefotografie en reclame. Bij nieuws speelt objectiviteit een belangrijke(re) rol, althans zo zou het moeten zijn. De Telegraaf zit meer in de hoek van de roddelbladen en andere riooljournalistiek. In die hoek is objectiviteit minder belangrijk.