Er mogen dan heilige koeien overheen gaan, een tempel zou ik dit viaduct niet willen noemen. Alleen in hartje winter staat de zon laag genoeg om de zuilengalerij te verlichten, dus mooier dan dit zal het niet worden. Het geeft me een dubbel gevoel. De later aangebracht decoraties trachten het geheel weg te trekken van de pure functionaliteit waarmee het is neergezet, maar slagen daar niet in. Het eeuwige hinken op twee gedachten is misschien wel kenmerkend voor onze maatschappij. Te bang om echt te kiezen omdat we niet door hebben dat één geheel beter is dan twee losse helften.
03:49, 19 januari 2012Rob kruzdlo /
*
Bang om iets dat ik niet doorheb? Om iets dat ik NIET ken! Hoe weet ik dan dat twee losse helften een slechte keus is. Ik vind de zin erg abstract en niet logisch.
Het is 03.44 en ik kijk televisie. Franse zender Direct8 Voyage Nuit. Waarom? Nu omdat een mevrouw Isabelle Alexis een boek voorleest. (Van de film Noir) Die uitzending duurt uren en als je inslaap valt, val je inslaap met een hoorboek. Dit soort televisie mis ik in Holland. Ken je Arte TV?
Maar iets kiezen wat ik niet door heb kan ik toch alleen als ik kies wat ik door heb.
Gr R
03:03, 20 januari 2012100_woorden /
@Rob kruzdlo
Misschien is het wat onhandig/onduidelijk geformuleerd. Wat ik bedoel, is dat ik denk dat de meeste mensen wel aanvoelen dat één geheel doorgaans beter is dan twee helften, net zo goed als dat goedkoop vaak duurkoop is, maar we vervolgens allerlei redenen (uitvluchten eerder) verzinnen om niet voor het geheel te kiezen. Te duur, te moeilijk, niet snel genoeg te realiseren, etc. en onszelf voor de gek houden dat het verschil verwaarloosbaar klein is.
Laat ik een simpel voorbeeld geven. Het eetpatroon van de moderne mens. Om het in één woorden samen te vatten: magnetronvoer. Een potje multivitaminen en voedingssupplementen erbij en je hebt alles wat je nodig hebt. Twee helften, maar hoe verhouden die zich tot het geheel van één echte maaltijd?
Dat beeld zit verweven in onze huidige maatschappij. Vergelijk het moderne (zakelijke) bouwen bijvoorbeeld eens met de organische bouwkunst van Gaudí. Enfin, er zijn meer voorbeelden te verzinnen waarbij mensen in het verleden wel kozen voor “het geheel” en zich daar vol aan overgeven. Het gebeurt nu ook nog wel, maar ik heb het idee dat het steeds minder voorkomt. Zonder een flinke hoeveelheid lef, lukt dat niet, vandaar “te bang om echt te kiezen”.
03:54, 19 januari 2012Rob kruzdlo /
Ging iets mis met de verbinding: Maar iets kiezen wat ik niet door heb kan ik toch alleen als ik kies wat ik ken.
08:27, 19 januari 2012Antoinette Duijsters /
Te gekke zuilen:-)
23:50, 19 januari 2012Glaswerk /
@!00:
Het eeuwige hinken op twee gedachten…
Vaak zijn die twee gedachten gebaseerd op tegenstrijdige of zelfs elkaar uitsluitende ideeën. In zulke gevallen is het moeilijk, zo niet onmogelijk, om een keuze voor het geheel te maken. Maar in andere gevallen – en dat is misschien waar jij in de tekst op doelt – kan het verenigen der helften juist een synergie opleveren zodat het geheel meer is dan de twee helften samen.
03:12, 20 januari 2012100_woorden /
@Glaswerk
Het gaat vooral over het niet of moeilijk kwantificeerbare verschil tussen een geheel en een samenstelling der delen. Taal schiet waarschijnlijk tekort om dat goed te kunnen duiden, maar ik blijf het wel proberen.
11:31, 20 januari 2012Rob kruzdlo /
*
Misschien op een wiskundige manier?
Gr R
03:14, 21 januari 2012100_woorden /
@Rob kruzdlo
Ik kan het wel in een formule zetten.
1 / 2 = 0,5 maar 2 * 0,5 < 1
Vergelijk het maar met een bordje in tweeën breken. Die twee helften kun je weer samenvoegen, maar het zal nooit dezelfde waarde hebben als het hele bordje had. Wanneer je van twee verschillende helften van twee verschillende bordjes één geheel probeert te maken is de waarde nog minder.
Als je één bordje wilt hebben moet je niet met twee halve aan de slag gaan, maar terug naar de basis en het geheel in één keer opbouwen.
10:37, 25 januari 2012Robert Kruzdlo /
*
Je schreef: Als je één bordje wilt hebben moet je niet met twee halve aan de slag gaan, maar terug naar de basis en het geheel in één keer opbouwen.
Dit vind ik een krommen zin… Vreselijke zin, vooral de manier waarop je terug naar de basis het geheel weer moet opbouwen; die uit verschillende stukken bestaat.
Er zit een tegenstelling in je redeneren die suggestief, misleidend en warrig is. Vandaar dat ik vroeg of de wiskunde hier een oplossing voor had.
Gr R
*
02:20, 26 januari 2012100_woorden /
Vragen stellen werkt beter dan oordelen vellen. Dat jij de zin niet begrijpt wil niet automatisch zeggen dat hij krom is.
Laten we ‘m gezamenlijk even doorlopen.
Als je één bordje wilt hebben…
Eén bordje als in een bordje dat bestaat uit één geheel
…moet je niet met twee halve aan de slag gaan…
Wie van een in tweeën gebroken bordje weer één geheel probeert te maken, komt bedrogen uit. Een gelijmd bordje zal nooit meer zijn wat het ooit was.
(de ervaren lezer zal de ironie zien van het woordje “slag” in combinatie met “half bordje”)
…maar terug naar de basis en het geheel in één keer opbouwen…
Wat is de basis van een bordje? Als het aardewerk is kom je uit bij klei. Terug naar de basis is dus terug naar de pottenbakker die uit klei een bordje opbouwt dat wel één geheel is.
(achteraf gezien had “terugkeren” beter geweest dan alleen “terug”)
De betekenis van het geheel is dus dat je om één bordje te krijgen niet twee scherven aan elkaar moet plakken, maar een nieuw bordje moet maken van het basismateriaal (klei). Dat ene, vanuit de basis opgebouwde, bordje is meer dan het bordje dat bestaat uit twee scherven.
In de formule:
0,5 => één deel van een in tweeën gebroken bordje
1 => een heel bordje
Binnen de context van de zin volgt dan dat je wel van één heel bordje twee halve bordjes kunt maken, maar van twee halve nooit meer één heel bordje.
Daar is weinig krom aan volgens mij, of je moet een slechte pottenbakker hebben, dan kan het bordje krom worden.
Er zit een tegenstelling in je redeneren die suggestief, misleidend en warrig is
Klaarblijkelijk heb je ook moeite om mijn redenering te volgen. Dat komt niet omdat die “suggestief, misleidend en warrig” is, lijkt me. Het is de alom bekende stelling dat het geheel groter is (kan zijn) dan de soms der delen. Een stelling die iedereen die iets meer opleiding heeft genoten dan de lagere school ongetwijfeld wel eens voorbij heeft zien komen. Omgezet in een formule: 2 * 0,5 < 1
Misschien kun je me uitleggen welk symbool je niet berijpt, dan leg dat ook nog even uit.
PS, als we het dan toch over kromme zinnen hebben:
Dit vind ik een krommen zin… Vreselijke zin, vooral de manier waarop je terug naar de basis het geheel weer moet opbouwen; die uit verschillende stukken bestaat.
Het is kromme (zonder n)
Het-woorden krijgen niet “die” maar “dat” als verwijzing. Het geheel […] dat uit verschillende stukken bestaat.
Als je al een leesteken gebruikt achter opbouwen, is het een komma en geen puntkomma.
En lees de laatste zin (Vreselijke zin… etc..) nog eens en probeer hem te ontleden (onderwerp en zo).
10:48, 26 januari 2012Robert Kruzdlo /
*
Inleiding: De gastvrijheid is zo langzamerhand een groot probleem bij velen. Ik denk dat ie zelfs in verschillende landen is afgeschaft. (Nieuw blog?) De gastvrijheid van intelligente mensen is zo langzamerhand ook tanende. Zou ik, om te beëindigen, niet hebben kunnen zeggen dat deze zin volslagen ONZIN is – Eén bordje als in een bordje dat bestaat uit één geheel
…moet je niet met twee halve aan de slag gaan…- dan had je nooit geweten dat ik, of iemand anders, het op een andere manier gelezen heeft, dan jij bedoelt hebt en …afdwingt.
Ik reageer spontaan en mijn type- en taalfouten schieten er gemakkelijk erin omdat ik daar niet naar kijk. Pas veel later. En een ‘n’ teveel of te weinig is .. nu eenmaal mijn aard van snelheid, doorschieten en verprutsen van goed Nederlands. Dat wil niet zeggen dat mijn ideeën over jouw schrijven erdoor veranderen als ik wél foutloos Nederlands zou schrijven. Nee. Ik schrijf nu eenmaal snel en onverzorgd Nederlands, derhalve als het op papier komt te staan.Onthoud dit even…
….Laten we ‘m gezamenlijk even doorlopen.
Als je één bordje wilt hebben…
Eén bordje als in een bordje dat bestaat uit één geheel
…moet je niet met twee halve aan de slag gaan…
rk. Nu haak ik al af: …moet men niet met twee halve aan de slag gaan?
Ja, je kunt twee halve proberen te lijmen (wat niemand doet) maar meestal worden ze weggegooid.
Wie van een in tweeën gebroken bordje weer één geheel probeert te maken, komt bedrogen uit.
Dat doet dus niemand.
Een gelijmd bordje zal nooit meer zijn wat het ooit was.
En wordt daardoor nooit het bordje wat het was.
Vind je nu ook niet een beetje dat je fantasie ‘slag’ en in combinatie ‘half bordje’ voor de ervaren lezer (jouw trouwe lezers hier) alleen te begrijpen is?
….Terug naar de ‘basis’ heb je geen bordje maar een machine die bordjes uitspuugt. Machine, klei, water enzovoorts, tot je ergens bij de kleinste deeltje uitkomt.
De betekenis van het geheel is dus dat je om één bordje te krijgen niet twee scherven aan elkaar moet plakken, maar een nieuw bordje moet maken van het basismateriaal (klei).
rk. Zoals ik al hierboven schreef.
…Dat ene, vanuit de basis opgebouwde, bordje is meer dan het bordje dat bestaat uit twee scherven.
In de formule:
0,5 => één deel van een in tweeën gebroken bordje
1 => een heel bordje
rk. Zoals ik al schreef hierboven.
…Binnen de context van de zin volgt dan dat je wel van één heel bordje twee halve bordjes kunt maken, maar van twee halve nooit meer één heel bordje.
rk. Mee eens…,….,….
M.a.w je misleidt met een zin en komt dan terug met de uitleg, vervolgens is die uitleg door mij simpel gegeven en wil jij dat jouw tekst zo gelezen moet worden zoals jij dat wil? Het gaat ook om de gastvrijheid van denken….
…Vervolgens is deze onderstaande uitleg volledig overbodige onzin: Daar is weinig krom aan volgens mij, of je moet een slechte pottenbakker hebben, dan kan het bordje krom worden.
Er zit een tegenstelling in je redeneren die suggestief, misleidend en warrig is
Klaarblijkelijk heb je ook moeite om mijn redenering te volgen. Dat komt niet omdat die “suggestief, misleidend en warrig” is, lijkt me. Het is de alom bekende stelling dat het geheel groter is (kan zijn) dan de soms der delen. Een stelling die iedereen die iets meer opleiding heeft genoten dan de lagere school ongetwijfeld wel eens voorbij heeft zien komen. Omgezet in een formule: 2 * 0,5 < 1
Misschien kun je me uitleggen welk symbool je niet berijpt, dan leg dat ook nog even uit.
rk. Dat heb ik inmiddels gedaan.
…Begin nu eerst bij het begin van mijn antwoord en lees vervolgens deze reactie: PS, als we het dan toch over kromme zinnen hebben:
Dit vind ik een krommen zin… Vreselijke zin, vooral de manier waarop je terug naar de basis het geheel weer moet opbouwen; die uit verschillende stukken bestaat.
Het is kromme (zonder n)
rk. (Spreek)Taal is voor mij op papier iets totaal anders dan op een scherm af te lezen tekst die altijd, hoe dan ook, wanneer dan ook, vol met fouten zit. Dat moet niet alleen jij maar ook andere zo langzamerhand weten. PUNT. Ik zal niemand er mee lastig vallen als ie een boek van mij leest. PUNT
Ik ben hier gast en jij de gastheer. De gast geeft zijn mening en de gastheer dwingt op een intelligente manier, met pramen en opdrachten de gast tot één richting denken.Zijn favorieten lezers zijn het direct mee eens maar voor mij staat vast dat ook dit soort denken (geheel foutloos in taal), dit helder denken zo zijn valkuilen, dommigheden en onzin heeft. Nu die onzin tref ik steeds weer op je blog. Ik kan het niet laten die onzin zeer zinvol te vinden en er mijn gedachten over te laten gaan. (Wel of niet met type- taalfouten)
De gastvrijheid is zo langzamerhand een groot probleem bij velen. Ik denk dat ie zelfs in verschillende landen is afgeschaft. (Nieuw blog?) De gastvrijheid van intelligente mensen is zo langzamerhand ook tanende. Zou ik, om te beëindigen, niet hebben kunnen zeggen dat deze zin volslagen ONZIN is – Eén bordje als in een bordje dat bestaat uit één geheel
…moet je niet met twee halve aan de slag gaan…- dan had je nooit geweten dat ik, of iemand anders, het op een andere manier gelezen heeft, dan jij bedoelt hebt en …afdwingt.
Gr R
Het was mij een genoegen nog eens hier, met een N te weinig of teveel, mijn gedachtegoed onder woorden te brengen en denk ik dat ik weinig heb moeten toevoegen aan mijn eerdere reactie.
Dank
02:02, 27 januari 2012100_woorden /
@Robert Kruzdlo
Er zijn verschillende vormen van gastvrijheid, zoals er ook verschillende vormen zijn van omgaan met gastvrijheid.
Ik kan (als gastheer) beleefd knikken als gasten spreken en hun mening geven – ook als die bestaat uit onbegrip, vooroordelen en andere kleinzieligheid – maar dat ligt niet in mijn aard en zou dus “onecht” zijn. Ingaan op wat gasten zeggen, betekent dat ik in ieder geval heb getracht te luisteren naar ze en ervoor zorg dat hun woorden niet in het luchtledige blijven hangen.
Mijn gasten mogen zeggen wat ze willen (voor zover ze daarmee geen wetten overtreden). Ze krijgen bevestiging als ik het me ze eens ben en weerwoord als ik het niet met ze eens ben. Dat is mijn vorm van gastheerschap.
11:29, 26 januari 2012Rob kruzdlo /
*
Obscuur door zijn beknoptheid, slag woorden in de lucht, een stijl om mee te slaan, is de vorm soms niet te volgen.
Luister naar deze nieuwe Leonard Cohen: http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3380/muziek/article/detail/3138242/2012/01/26/Nieuw-album-Leonard-Cohen-te-beluisteren-op-vk-nl.dhtml
02:08, 27 januari 2012100_woorden /
@Rob kruzdlo
Tja, wat moet ik daarvan zeggen? Na de Franse zuchtmeisjes krijgen we nu de fluisterbejaarden? Schrijven voor anderen en niet zelf meer “zingen”, zou ik tegen Cohen zeggen als hij zou vragen wat ik vind.