Het is een overeenkomst tussen Vladimir Nabokov, Frank Zappa en Richard Feynman, maar belangrijk is dat niet. Ook is het een stijlfiguur waarbij zijn kille blik over mijn scherpe woorden gaat, of mijn kille woorden worden afgetast door zijn scherpe blik, maar ook dat geeft verder niet. Ik moest denken aan een beeld van een echte kunstenaar (Tête otorhinologique de Vénus van Salvador Dalí) toen ik de term voorbij zag komen. Synesthesie. Een vermenging van zintuigen. Een foutje in de hersenen, of verrijkte perceptie? Geven doet het niet, zolang je maar je best doet om te horen wat ik zie.
