« Archief in februari, 2012

! Ik maak je dood

Digitaal kogel blog

Het vaststellen van nietszeggendheid was tot voor kort knap lastig, maar daar is verandering in gekomen. Er is een nieuwe methode ontdekt om inhoudsloosheid vast te stellen. Zoek het publieke domein, de sociale media of een ander podium waar je niet tegen de muren praat en zeg wat je te zeggen hebt. Zijn er binnen 24 uur geen doodsbedreigingen geuit, dan is het nagenoeg zeker dat je woorden met de kleefkracht van teflon door de ruimte galmden om te verglijden in het niets. Of de boodschap was te goed verstopt in onschuldige taal om door de hufters te worden gehoord.

eKudos » NuJij »

! Invullen

Suppoost in museum Boijmans van Beuningen

Zou zo’n suppoost zijn outfit laten bepalen door de kunst in de zaal waar hij werkt? Dat had ik hem kunnen vragen, maar ik denk niet dat ik zijn antwoord wilde horen. Het is niet dat ik per definitie ongeïnteresseerd ben in hem, maar zijn antwoord zou mijn fantasie vermoorden. Zijn woorden zouden geen ruimte laten voor mijn eigen invulling en ik doe niets liever dan dingen zelf invullen. Dingen zoals het oortje dat hij draagt. Met wie staat hij in contact? Wat vult zijn gedachten als hij staart naar de witte kunst van Absalon in de verder lege zaal?

eKudos » NuJij »

! Fragile Future III

Fragile Future III - Lonneke Gordijn en Ralph Nauta - Studio Drift

Natuur en techniek zijn twee zaken die me na aan het hart liggen. Ze lijken elkaars tegenpolen, zijn dat op sommige momenten ook, maar de twee kunnen prima samengaan. Kunstmatige riffen die een goede basis vormen voor koralen bijvoorbeeld, of duurzame gebouwen gemaakt van recyclebare, natuurlijke materialen. Vandaag was ik in museum Boijmans, nog net op tijd om de tentoonstelling Nieuwe energie in design en kunst te zien, waar ik dit lichtkunstwerk zag met de mooie titel Fragile Future III. Paardenbloempluisjes geplakt op LED-lampjes in een netwerk van fosforbrons. Licht, luchtig en een tikje magisch. Een kunstwerk van Studio Drift.

eKudos » NuJij »

! 1330 gram

Een masker zonder bewoner

Wat blijft er van je over als je brein het begeeft? Die vraag spookt geregeld door mijn hoofd. “De mate waarin…”, zijn vaak de eerste woorden van de zin die daarop volgt. De zin waarmee het relativeren begint. Ik heb geen zin in relativeren vandaag. Ik ben mijn brein, denk ik. Mijn hart, mijn bloed, de vezels van mijn lijf, ze doen het goed in beeldspraken, maar die grijze massa is waar het echt om draait. Nog geen anderhalve kilo, dat is de basis van mijn bestaan, de plek waar ik ben wie ik ben, de enige echte heilige graal.

eKudos » NuJij »

! Psycho Loog

Ook fotografen kunnen een vervormd (zelf)beeld weergeven, maar dat mag

In een spiegel zie je altijd een vervormd beeld van de werkelijkheid. De mate van vervorming zou een maat kunnen zijn voor de waarde die je hecht aan dat beeld. Als psychologen – zij pretenderen wetenschap te bedrijven – in een spiegel kijken, zien ze zelf dat meer dan 50% (sic) van hun vakbroeders sjoemelt met statistische resultaten en één op de tien witte jassen criminelen zijn data “gewoon” vervalst. Mocht dit een reëel beeld geven van de werkelijkheid, dan kun je geen enkele waarde meer hechten aan psychologisch onderzoek. Mocht dit geen realistisch beeld zijn, dan is het mogelijk nog erger.

eKudos » NuJij »

! Gezocht: Reddende hufter

Als het sein voor de één op rood staat, staat het voor de ander op groen

Het sein stond al een tijdje op rood, maar de hoop blijft dat het op groen gaat net voordat je moet stoppen. Hoop tegen beter weten in, want bijna iedereen zag aankomen dat de trein het eindstation niet zou halen. Bij de spoorwegen doe je dan net of die trein nooit heeft bestaan. Een trein die niet aankomt, is niet vertraagd, dus ga je langs het loket en incasseer je een bonus. In de politiek ben je meteen uitgerangeerd en mag je af via een zijspoor. Je grootste misdaad: te fatsoenlijk en derhalve ongeschikt. Wil de reddende hufter nu opstaan?

eKudos » NuJij »

! Kabbelgat 2012

Zou ze het zelf wel leuk vinden?

Echt vrolijk werd ik er niet van, carnaval in Kabbelgat, dus een wat triest kijkende clown vond ik wel toepasselijk. Toch hadden we hier boven de grote rivieren ook een optocht(je) met een prins en van die verschrikkelijke “muziek”. Voor kinderen was het wel leuk, ook langs de kant in je eigen ruimtepak. Voor volwassenen, tja, wat zal ik zeggen… Kippen met en zonder kop, zuipen en nog eens zuipen tot je volkomen blauw bent en aan het einde de “muziek” de schuld geven van het bonzen in je katerkop. Enige lichtpuntje was de politie, die leek aantrekkelijker dan normaal.

eKudos » NuJij »

! Naakte werkelijkheid

Soms is het fijn dat de context ontbreekt

Dit is niet het soort foto’s waarmee ik verwachtte thuis te komen toen ik zei dat ik even naar de carnavalsoptocht ging kijken vandaag. Hij lijkt ook in niets op de andere foto’s die ik maakte, maar ik vond hem zelf wel de mooiste. Een beeldje dat de motorkap sierde van een praalwagen in de vorm van een roze Cadillac. Geen uitgedoste mensen in beeld, geen confetti, geen slingers en slierten. Een raam in een bakstenen gevel dat perfect fungeerde als kader om de naakte werkelijkheid en hooguit een halve seconde om de foto te maken. Eén keer klikken. Klaar.

eKudos » NuJij »

! Dak boven je hoofd

Geen 67 miljoen waard, maar elk thuis is onbetaalbaar

Ja, daar wonen mensen. Een beetje bescherming tegen het klimaat, een plek waar je jezelf kunt zijn, een huis, een thuis. Een dak boven je hoofd hebben, is belangrijk en toch zijn er nog steeds vele miljoenen mensen op aarde die er geen hebben. Als je met een gouden lepel in je mond bent geboren, zul je daar misschien niet bij stilstaan. Zeker niet als je 22 jaar bent en je vader een appartementje voor je koopt in Manhattan. Als studente wil ook een beetje leuk wonen en zeg nou zelf, wat is 67 miljoen euro als je miljardairsdochter bent?

eKudos » NuJij »

! Uit onderzoek blijkt…

Kwakend schommelen binnen statistische marges

Uit statistisch onderzoek kan blijken dat het lezen van onderzoeksresultaten iets met je doet. Naarmate je meer onderzoeksresultaten leest, zou je ongelukkiger of juist gelukkiger kunnen worden, hoewel ik dat eerst zal moeten onderzoeken om daar iets zinnigs over te kunnen zeggen. Interessant wordt gevonden waar de grens ligt, c.q. na hoeveel opmerkelijke onderzoeksresultaten een omslag van gelukbeleving statistisch aantoonbaar is. De fout die keer op keer wordt gemaakt, is dat statistische resultaten worden gepresenteerd als causale verbanden, of dat er wordt gesuggereerd dat er zo’n causaal verband is. Onzinnig gekwaak van mensen die weinig begrijpen van schommelen tussen marges.

eKudos » NuJij »