« Berichten getagd met den haag

! Bijna Wit

Stadhuis Den Haag - Richard Meier - 1990-1995

#FFFFFF is de hexadecimale code voor de toestand waarbij alle typen kegeltjes in je ogen in dezelfde mate worden aangesproken, wat een omslachtige manier is om een woord van drie letters te omschrijven. Wit dus. Gelukkig is bijna niets in bovenstaande foto – een bottom-up kiekje van het Haagse ijspaleis, ook wel bekend als het stadhuis van Den Haag – echt wit, omdat je dan alleen een wit vlak zou zien. Verschillende tinten “wit” – veroorzaakt door de lichtval – maken het mogelijk om de structuur van het gebouw van architect Richard Meier te zien, hoewel het wit dan eigenlijk geen wit meer is.

eKudos » NuJij »

! Kan kunst mislukken?

Per Adriano - Igor Mitoraj - 1993 - Muzenplein - Den Haag

“Kunst kan nooit mislukken”, schreef ik onder een abstracte foto. Een opmerking die niet onopgemerkt is gebleven. Of die bewering waar is of niet is een kwestie van perceptie. Wat versta je onder “kunst” en vanuit welk standpunt kijk je naar die vraag? De optiek van de maker is anders dan die van de toeschouwer en elke toeschouwer heeft ook weer zijn eigen kijk op het geheel. Gaat het om het resultaat of om de intentie van de kunstenaar? Kunst is geen democratie, lijk me. Slechts één mens hoeft iets als kunst te ervaren om het kunst te mogen noemen.

eKudos » NuJij »

! ROC Mondriaan Laak II

ROC Mondriaan Laak II, Den Haag

Wat zou Piet er zelf van gevonden hebben? Dat is de vraag die ik zou stellen als ik een gebouw zou ontwerpen dat de naam Mondriaan draagt, zoals de nieuwbouw van ROC Mondriaan in hartje Den Haag. Mondriaan in onze tijd lijkt gereduceerd tot zijn primaire kleuren en “iets met vlakken”. Herkenbaar is het wel, maar heeft het nog iets te maken met Nieuwe Beelding (neoplasticisme), de stroming die op de kaart werd gezet door Piet Mondriaan en Theo van Doesburg en zich bijvoorbeeld verzette tegen effectbejag door de architect, iets dat hier eerder een architectonisch kenmerk lijkt te zijn.

eKudos » NuJij »

! Hollands Spoor

Ik hou van musea vol geschiedenis, maar ze hebben één groot nadeel en dat is dat ze alleen laten zien hoe het was zonder echt te zijn wat het ooit was. Zaken die hun functie hebben verloren, verliezen veel van hun waarde, hoewel de financiële waarde juist toeneemt naarmate ze zeldzamer worden. Ik hou van geschiedenis die voortleeft in het heden. Geef mij maar gebouwen zoals het 120 jaar oude Haagse station Hollands Spoor dat nog steeds doet waarvoor het is gebouwd. Op een zeldzaam stil moment droom ik even weg en hoop dat de volgende trein een stoomtrein is.

eKudos » NuJij »

! Potentiele bezuiniging

Een bouwproject waarop slechts één aannemerscombinatie heeft ingeschreven

Waar ooit de Zwarte Madonna stond (een gebouw dat het slechts 22 jaar heeft volgehouden) groeien nu twee torens voor de ministeries van Justitie en Binnenlandse Zaken. Kosten 328 miljoen en daar heb je dan 4050 werkplekken voor. Omgerekend per ambtenaar is dat ruim € 80.000,-. Er zijn ongeveer 124.000 rijksambtenaren werkzaam (cijfers 2010) en als die allemaal een werkplek hebben van tachtig ruggen, staat er dus voor een kleine 10 miljard aan kantoorpanden. Het gemiddelde jaarloon van een rijksambtenaar is € 47.862,- wat de totale jaarlijkse salariskosten brengt op 6 miljard. Hoeveel zouden we er kunnen missen denk je?

eKudos » NuJij »

! Generatiekloof

Kijkend over de Hofvijver zie ik oude politiek tegen de achtergrond van een nieuwe wereld. De twee lijken met elkaar verbonden, maar dat is optisch bedrog. De nieuwe wereld is complex en gevuld met torenhoge problemen, maar ook met mogelijkheden om het anders te doen, schoner, duurzamer, beter… In de oude politiek heeft men ook “vernieuwende” ideeën en maakt men zich druk over de (toekomstige) rol van de koning(in). Misschien een kwestie van de juiste prioriteiten stellen, maar ik vrees dat de generatiekloof te breed is om snel te overbruggen. Hopelijk is er voldoende tijd om de verbinding te maken.

eKudos » NuJij »

! Chinees lampje

China in your hand - T'pau

Terug Onder De Hemel op het Lange Voorhout in Den Haag. De sterrenhemel in dit geval, want het was avond en wonder boven wonder droog, helder en nagenoeg windstil vandaag. Het was een uur of tien en ik was moederziel alleen. Onverwacht, maar wel heerlijk. Ik was benieuwd hoe het schemerlampje van Wan Liya zou branden, maar gek genoeg bleek dat niet aan te staan, maar alleen verlicht te zijn van de zijkanten. Het is een uitvergroting van een vaasje uit de Yongzheng-periode dat als voet voor een lampenkap werd gebruikt en uiteindelijk vijf miljoen dollar waard bleek te zijn.

eKudos » NuJij »

! Onder de Hemel

Flexible Latitude - Yue Minjun - Lange Voorhout - Den Haag - 2011

De hemel was ons gunstig gezind, dus eindelijk (ik was het al twee maanden van plan) eens gaan kijken naar de Chinese beeldhouwkunst op het Lang Voorhout in Den Haag. Grote beelden komen buiten beter tot hun recht, zoals deze knielende reus van Yue Minjun. Het cynisch realisme is er voor ons westerlingen niet meteen uit te halen, maar met wat opzoekwerk kwam ik er achter dat de koutou (Chinese onderwerpingsgroet) opvallend is voor een reus van deze proporties en het beeld dus een cynische blik werpt op de Chinese maatschappij, maar ook zonder die kennis is het indrukwekkende kunst.

eKudos » NuJij »

! Maar is het ook mooi?

Detail van de top van Stadskantoor Leyweg

Wat kun je doen met vierentachtigmiljoen? Een stadskantoor bouwen, dacht de gemeente Den Haag en dat is inmiddels gebeurd. Oké, er zitten ook 49 appartementen en een bibliotheek in het gebouw aan de Leyweg, maar het is toch een flink bedrag voor een stadskantoor in een buitenwijk. Een blikvanger is het zeker, deze schepping van Rudy Uytenhaak en het is het duurzaamste gebouw van de gemeente Den Haag waar straks 1200 ambtenaren zullen werken, maar is het ook mooi? Lastige vraag. Elk antwoord is subjectief, maar ik vind van wel. De buitenkant tenminste, binnen ben ik helaas nog niet geweest.

eKudos » NuJij »

! Start walking

Welke richting je ook kiest, je zult er zelf wat van moeten maken.

Daar loop je dan, op weg naar het volgende terwijl alles om je heen alle kanten uit schiet. Is omhoog beter dan naar beneden? Het licht komt van boven, dat wel, maar schuilt er ook meer schoonheid in het licht dan in het donker? De goede richting bestaat niet, net als de verkeerde waarschijnlijk. Zelfs stil blijven staan kan je verder brengen. Wikken en wegen, maar niet eeuwig, want het moment van kiezen of delen zit je op de hielen. Ik weet het wel inmiddels. Kijk met liefde terug op wat was en met plezier vooruit naar wat zal zijn.

eKudos » NuJij »