Het ligt voor de hand om iets over ogen te schrijven, of over uilen. Misschien dat ik het breder maak en een pennenvrucht produceer over roofvogels. Een vergelijking trekken met de mens, de maatschappij of de politiek is ook een optie, hoewel dat als gezocht kan worden ervaren. Koppelen aan de actualiteit kan altijd, maar waarom zou ik dat willen? Iets abstracts misschien, dan klinkt het wijs, zelfs als het onzin is. God, de liefde en de dood, die grote thema’s doen het altijd goed. Of zal ik het klein houden, schattig, maar met een scherp randje? Was ik maar een steenuil, dan dacht ik alleen aan eten en seks. Wat zou het leven zalig zijn zonder dat ingewikkelde gedoe, zonder bewustzijn, zonder de keurslijven waar we ons elke dag weer in proberen te hijsen, waar ik me elke dag weer in pers. Ja, ik weet het, ik doe het zelf, maar bespaar me het gelul dat het ook anders kan als ik maar wil. Ik wilde ook maar honderd woorden schrijven en zie het resultaat als mijn gedachten een loopje met me nemen en mijn controlecentrum een oogje dichtknijpt. Voor je het weet kraam ik dubbel zoveel onzin uit.
eKudos »
NuJij »
