« Berichten getagd met Istanbul

! Klaagblog

Nachtelijk uitzicht op de Blauwe Moskee

Het waait en de regen valt met bakken uit de lucht. Een zomernacht in Delft en zo zullen er deze week nog velen volgen als ik het KNMI moet geloven. Als ze slecht weer voorspellen geloof ik ze eerder dan bij goed weer. Ja, dit is een klaagblog over het Hollandse grafweer. Als rechtgeaarde Nederlander voel ik het mijn plicht om op gezette tijden over het weer te zeiken. Twee maanden geleden was bovenstaande mijn uitzicht vanaf het dakterras van een hotel. Een warme, windstille lentenacht in Istanbul. En toch sterft het hier in de stad van de buitenlandse toeristen.

eKudos » NuJij »

! Geelpootmeeuw

Geelpootmeeuw - Larus michahellis

Steden en natuur zijn elkaars natuurlijke vijanden en dat geldt ook voor Istanbul. Oké, op een uurtje varen in de Zee van Marmara liggen de Prinseneilanden (bezoek één van de kleinere als je echt tot rust wilt komen) maar de stad zelf heeft weinig natuur te bieden. Insecten kom je nauwelijks tegen, maar vogels zijn er wel te vinden zoals deze geelpootmeeuwenfamilie, die woonde op het dak naast het hotel op een paar meter van onze ontbijttafel. Ze lijken als twee druppels water op zilvermeeuwen, alleen hebben de volwassen exemplaren van zilvermeeuwen geen gele maar zilve… eh, nee, roze poten.

eKudos » NuJij »

! Waterstaren

Fontein

Misschien komt het omdat we er voor twee derde uit bestaan, of omdat we niet zonder kunnen. Misschien is het de manier waarop licht wordt weerkaatst en gebroken in de kleuren van de regenboog, of houden we van het geklater als het botst met zichzelf. Waar het ook door komt, stromend water heeft een onweerstaanbare aantrekkingskracht op de mens (uitgezonderd de mensen die last hebben van hydrofobie en mocht je hondsdolheid oplopen dan kun je ook panisch worden voor water, maar dit tussen haakjes). Mensen die staren naar stromend water hebben weer een grote aantrekkingskracht op de fotograaf in mij.

eKudos » NuJij »

! Turks IJs

Turks Zomeravondtafereel

Turkse ijscomannen zijn anders dan andere ijscomannen. Niet dat ze beter ijs hebben, nee, het is de manier waarop ze hun handel aan de man brengen. Eerst testen ze je hart door zo hard mogelijk op een koeienbel te slaan en nauwelijks van de schrik bekomen wordt het ijs niet met zo’n lullig Italiaans schepje uit de kar geschraapt, maar gaat er een meter roestvaststaal naar binnen, wordt je hoorntje op de homp ijs geplaatst en mag je het geheel zelf van de spatel pulken, wat niet lukt omdat de vingervlugge ijscoman je ijsje sneller draait dan jij kan grijpen.

eKudos » NuJij »

! Schoonheid van beperking

Yeni Cami of Yeni-moskee - Istanbul - Turkije

In sommige wijken in Nederlandse steden kom je meer gesluierde vrouwen tegen dan in Istanbul en als er niet zoveel moskeeën in de stad zouden staan, zou je niet weten dat je in een land bent waar meer dan 95% van de bevolking moslim is. Als je er op kousenvoeten naar binnen sluipt zijn het vooral de plafonds die je een wow-gevoel geven, wat het gevolg is van een constructieve beperking. De koepels (domes) konden in de tijd niet veel meer overspannen dan een meter of dertig, waardoor grote moskeeën er meerdere hebben en juist dat heeft een betoverend effect.

eKudos » NuJij »

! Gestoken door een werkbij

Een timmerman in Istanbul

Sommige mensen zijn blij dat de vakantie erop zit. Ze staan te trappelen om weer aan het werk te gaan, klaar voor nieuwe uitdagingen, iets uit je handen laten komen, iets bijdragen aan de samenleving, ja, nuttig zijn, of je in ieder geval nuttig voelen in je werkzame bestaan. Ze genieten wel van hun vakantie, zeggen ze, en ik heb geen reden om daaraan te twijfelen, maar na een paar weken lijken ze te zijn gestoken door een werkbij en moeten de handen echt weer uit de mouwen. Zo’n mens ben ik niet, maar werken moet ik weer wel, vandaag…

eKudos » NuJij »

! Laatste Licht

Een gouden stief kwartiertje in Istanbul

Mooi licht, daar hoop je op als je door de stad banjert en dat mooie licht is er wel, maar meestal niet lang en op tijden die niet de meest gunstige zijn. Ik ben geen ochtendmens, dus half zes is me een tikje te vroeg op vakantie en vanaf een uur of acht ’s avonds zit ik graag op een terras aan het avondmaal. Toch waren dat zo ongeveer de tijden dat het licht was zoals ik het graag zie. De gouden uren, zoals ze vaak worden genoemd, hoewel ‘gouden stief kwartiertje’ meer recht doet aan de echt mooie periode.

eKudos » NuJij »

! Krottenliefde

Ach, er zijn (nog) vreemdere hobbies, denk ik.

Huizen die de naam huis nauwelijks mogen dragen, ik ben er gek op, vooral ’s nachts als het licht van binnen komt. In Nederland kom je ze steeds minder tegen, bewoonde tenminste, maar in Istanbul hoef je maar een paar zijstraten in te slaan en de krotten lachen je tegemoet. Lachen is misschien niet het juiste woord gezien de staat van de wijken, de hygiënische omstandigheden en het aroma dat geen foto kan overbrengen, maar ik voel me er desondanks redelijk op mijn gemak. Zolang de aarde niet beeft, want daar helpt zelfs de beeldstabilisatie van mijn camera niet tegen.

eKudos » NuJij »

! Basilica Cisterne

Ja, ik weet dat er geen 100-woorden stempeltje in de foto staat, die ben ik vergeten op de laptop te zetten.

Mocht iemand me gemist hebben, ik hang op het moment uit in Istanbul, of in het geval van bovenstaande foto, onder Istanbul. Dit wordt de Basilica Cisterne genoemd, maar Yerebatan Saray, Yerebatan Sarnıcı of Yerebatan Cisterne mogen ook. Een vijftien eeuwen oude ondergrondse wateropslagplaats met 336 zuilen, tachtig miljoen liter water en sfeervolle rood-oranje verlichting, hoewel die zo gedimd is dat je sluitertijden nodig hebt die je met goed fatsoen niet uit de hand kan doen. Daarvoor heb ik een reisstatiefje mee en dat werd niet gewaardeerd door de Turkse dienstkloppers, dus maar van een niet helemaal stil hekje geschoten.

eKudos » NuJij »