Het is een eigenaardige vorm van realiteit, de verlatenheid in het menselijke landschap. Esthetisch niet hoogstaand, maar wel rustgevend. De sporen van belasting duidelijk aanwezig, als een werkpaard op stal wachtend op een nieuwe dag waarop het afgemat zal worden. Gebouwd voor functionaliteit en niet meer dan dat. Een product van de zakelijkheid van onze maatschappij. Die zakelijkheid heeft ons veel gebracht. Materialisme dat maar weinig idealisten kunnen missen. Harteloosheid, dat is de prijs die daarvoor betaald wordt. Breng tien procent meer liefde in en je krijgt een wereld van verschil, denk ik in de rust van de verlaten nacht.
