Zou zo’n suppoost zijn outfit laten bepalen door de kunst in de zaal waar hij werkt? Dat had ik hem kunnen vragen, maar ik denk niet dat ik zijn antwoord wilde horen. Het is niet dat ik per definitie ongeïnteresseerd ben in hem, maar zijn antwoord zou mijn fantasie vermoorden. Zijn woorden zouden geen ruimte laten voor mijn eigen invulling en ik doe niets liever dan dingen zelf invullen. Dingen zoals het oortje dat hij draagt. Met wie staat hij in contact? Wat vult zijn gedachten als hij staart naar de witte kunst van Absalon in de verder lege zaal?

