« Berichten getagd met natuur

! Natuurlijke projectie

Een witje in de tuin

Het is niet de eerste keer dat ik er eentje fotografeer en het zal ook niet de laatste zijn. Ik heb een zwak voor die fladderende insecten en dan met name close-ups. Die aparte ogen, dat bijna aaibare haar en die lange opgerolde tong. Het kleine groot gemaakt, laat een wereld zien waar wij onze gevoelens wel op kunnen projecteren, maar die in werkelijkheid emotieloos is. Machines, efficiënt gebouwd en alleen gericht op eten en voortplanten. Geen bewustzijn, geen gevoel, geen ideeën over het bestaan. Net als de voorlopers van ons mensen, dus wie weet waar het toe zal leiden.

eKudos » NuJij »

! Agaatvlinder

Agaatvlinder - Phlogophora meticulosa

Zeldzaam zijn ze niet, maar voor de meeste mensen blijven ze onopgemerkt. Uiltjes als deze Agaatvlinder (Phlogophora meticulosa) die de tuin heeft uitgezocht om wat rond te fladderen, hoewel het meer stilzitten dan fladderen is. Prettig om te fotograferen, want de meeste levende insecten kan ik niet scherp in beeld krijgen met een sluitertijd van meer dan een seconde. Als nachtvlinders om een lamp dansen lijken ze kleurloos, maar ook die schijn bedriegt. Ik vind ze prachtig met hun vlekken en borstels, de uitsteeksels aan hun poten en in gelijke kleur gespoten facetogen die half weggedoken in hun kopje liggen.

eKudos » NuJij »

! Galloways

Ze bevatten omega-3-vetzuren en zijn een stuk smakelijker dan vette koudwater zeevis voor een vleeseter als ik die alleen maar vis naar binnen krijgt als het niet al te veel naar vis smaakt. Galloways, lekker bekkende Keltisch koeien die hier in de buurt als maaimachines fungeren in een aangelegd “natuurgebiedje” in de polder. Ze kunnen tot wel 900 kilo zwaar zijn, maar zijn niet gehoornd en niet agressief, wat prettig is als je oog in oog staat met zo’n grote zwarte grazer. Het enige jammere zijn die gele oorbellen die mijn gedachten eerder naar biefstuk trekken dan naar “de natuur”.

eKudos » NuJij »

! Natuurlijke intuïtie

Wacht nou gewoon tot maart, zou ik zeggen

Er wordt wel eens beweerd dat wij mensen het vermogen om dingen aan te voelen – voorvoelen is misschien beter – grotendeels zijn verloren omdat we onszelf hebben losgesneden van onze natuurlijke wortels. We zijn “de natuur” ontgroeid en hebben daar mogelijk meer mee verloren dan gewonnen. Ik ben geen aanhanger van dat geloof. Zo weet ik bijvoorbeeld dat de winter in aantocht is. De natuur daarentegen heeft aangevoeld dat het warm was de laatste tijd, dus wel lente zal zijn. Had de natuur een klein beetje boerenverstand gehad, dan zou ze op haar klompen aanvoelen dat het nog te vroeg is.

eKudos » NuJij »

! De Prijs

Hoe zou zo'n aalscholver mij daar beneden zien?

Leven in de vogelwereld is spijkerhard. De kans dat je als kuiken wordt opgegeten, is zeker vijftig procent. Als je ziek wordt, is er niemand die voor je zorgt en als je niet voor jezelf kunt zorgen leg je het loodje. Een rustige oude dag kun je vergeten om dezelfde reden. Kortom, de vogelwereld kent maar één recht en dat is het recht van de sterkste. Dan hebben wij mensen het een stuk makkelijker, ondanks ons (terechte) geklaag. Daar tegenover staat het gevoel van vrijheid dat je hoog in de lucht ervaart. Waarschijnlijk is dat de prijs meer dan waard.

eKudos » NuJij »

! Weinig Appetijtelijk

Functionaliteit en esthetiek zouden samen moet gaan

Juffrouw ooievaar heeft een nichtje en bij dat nichtje vraag ik me af wat de natuur bewogen heeft om haar te voorzien van een dergelijk, weinig appetijtelijk, uiterlijk. Nee, het is geen brandwondenslachtoffer, zo zien alle Afrikaanse Maraboes (Leptoptilos crumeniferus) er uit. Net als gieren vinden ze het heerlijk om hun kop een in rottend lijk te steken, waar ze zich tegoed doen aan alle “lekkernijen” die zich daarbinnen bevinden en dat doet geen wonderen voor je kapsel, dat begrijp ik. Toch zouden ze met een gladde, rimpelloze kop en dito snavel ook wel aan hun kostje komen, lijkt me.

eKudos » NuJij »

! Geelpootmeeuw

Geelpootmeeuw - Larus michahellis

Steden en natuur zijn elkaars natuurlijke vijanden en dat geldt ook voor Istanbul. Oké, op een uurtje varen in de Zee van Marmara liggen de Prinseneilanden (bezoek één van de kleinere als je echt tot rust wilt komen) maar de stad zelf heeft weinig natuur te bieden. Insecten kom je nauwelijks tegen, maar vogels zijn er wel te vinden zoals deze geelpootmeeuwenfamilie, die woonde op het dak naast het hotel op een paar meter van onze ontbijttafel. Ze lijken als twee druppels water op zilvermeeuwen, alleen hebben de volwassen exemplaren van zilvermeeuwen geen gele maar zilve… eh, nee, roze poten.

eKudos » NuJij »

! Achter haar ogen

Parinsgwiel of paringsrad

Om het drieluik met insectenseks (zie de blogs van gisteren en eergisteren) te vervolmaken heb ik één van de hoogtepunten uit de entomologische Kamasutra gekozen: het paringswiel. Het standje in stationaire positie is al een kunst, maar de geliefden laten het daar niet bij. Ze vliegen tijdens de daad ook rond en weten het uren vol te houden. Zowel juffers (hierboven te zien) als echte libellen zijn hiertoe in staat. Het mannetje (bovenaan) grijpt het vrouwtje vast achter haar ogen en zij krult haar lijf tegen zijn achterlijf (abdomen) waar hij eerder zijn zaad heeft aangebracht met zijn eigen staartuiteinde.

eKudos » NuJij »

! Dodelijke choreografie

Schorpioenvlieg - Panorpa communis

Alles wat beweegt en niet te groot is, wordt door ze afgeslacht. Door roofinsecten als deze schorpioenvlieg, die hier het leven uit een Dansmug zuigt. Het zijn moordpartijen zonder dat de moordenaar ook maar het geringste gevoel van schuld of wroeging ervaart. Psychopathie in optima forma en toch geen stoornis maar normaal gedrag. Dit is ook “de natuur” en waarschijnlijk een reëlere weergave van de natuur dan het romantische beeld dat we krijgen van dierenleven met een hoog aaibaarheidsgehalte. De ideeën die veel mensen hebben van “de natuur” zijn op z’n best te eenzijdig, maar reëel bezien eerder een illusie.

eKudos » NuJij »

! Slakkenseks

Benieuwd of iemand iets gevonden heeft om zout op te leggen.

Een slakkenseksexpert ben ik niet, maar het zou me niet verbazen als deze twee een slakkenspoor op de toekomst trekken en druk doende zijn met waar het in de natuur om gaat: voortleven door het produceren van nageslacht. Of het trage tempo zorgt voor meer controle over het eindresultaat, weet ik niet, maar feit is wel dat de koters meteen op zichzelf wonen. Jazeker, geheel zonder de hypotheker. Als bijzonderheid valt te vermelden dat dit standje – ze bevinden zich op een verticale stenen wand – niet voorkomt in de Kamasutra. Of dat de kans op succes verhoogt, is voer voor statistici.

eKudos » NuJij »