Het hoeft maar één nacht stevig te vriezen en de spoorwegen vallen stil vanwege bevroren wissels. Op de route van “de tocht der tochten” daarentegen, zijn na een week strenge vorst nog steeds ijsvrije plekken. Het probleem van de één is de oplossing van de ander, dus als ProRail en de NS eens om de tafel zouden gaan zitten met de Friese rayonhoofden, rijdt en glijdt alles binnen de kortste keren weer naar wens. De vogels zal het een zorg zijn, die hebben zo hun eigen problemen met de kou, maar zijn daardoor wel makkelijker op de foto te zetten.
! Koppelvoordeel
! Mol met witte sokjes
Een mol met witte sokjes, was mijn eerste gedachte toen ik de foto zag. Het zou wel een mini mol zijn, want veel meer dan een halve centimeter lang is het pootje niet. In werkelijkheid is het een onvolgroeid geweizwammetje (Xylaria hypoxylon) dat tussen de schors van een oude boomtak groeit. Eenmaal volgroeid heeft het zwammetje meer weg van een hertengewei, waarmee meteen de naam is verklaard, hoewel ook dat een minigewei blijft met een lengte van een paar centimeter. De natuur bekijken door een macrolens is en blijft een ontdekkingstocht vol verrassingen die voor het blote oog verborgen blijven.

! Mooi versus zeldzaam
Een mooie foto vind ik belangrijker dan de vraag wat voor soort ik fotografeer en of die soort bijzonder is. Daarin verschil ik van mijn wederhelft bij wie de mate van opwinding recht evenredig is aan de zeldzaamheid van de fotomodellen. Mooie foto’s maken van paddenstoelen is lastiger dan het lijkt. Ze bewegen niet, ook niet als het waait maar dat is zo ongeveer het enige positieve. Het laag bij de grondse gecombineerd met de doorgaans slechte lichtomstandigheden maakt het lastig om de foto te maken die je voor ogen hebt en daarin zit voor mij dan weer de uitdaging.
! Stadsreus
Reus is een relatief begrip als het over insecten gaat, maar deze stadsreus (Volucella zonaria) kan 2,5 centimeter groot worden en dat is het dubbele van de meeste andere zweefvliegen. Het is een goedzak die geen vlieg kwaad doet en leeft van nectar en stuifmeel in tegenstelling tot de hoornaar (Vespa crabro) waar hij als twee druppels water op probeert te lijken. Dat nabootsen (mimicry) is een effectieve techniek om te voorkomen dat je als Big Mac voor insecteneters dient, hoewel het weer als nadeel heeft dat mensen je dood willen slaan omdat ze denken dat je een wesp bent.
! Tevreden Lachebekje
Antropomorfisme, dat is het dure woord waarmee menselijke eigenschappen (ánthrōpos is mens en morphē is uiterlijke vorm) aan niet-menselijke wezens worden toegedicht en dat is wat ik doe als ik een tevreden lachebekje zie in deze libel die het geen probleem vond om te poseren, zelfs niet met de lens en ringflitser op een afstand van een centimeter of tien, al “knipperde” hij wel met zijn ogen tijdens het flitsen, hoewel dat knipperen geen echt knipperen is, maar meer een draaiende beweging met zijn facetogen die mij in deze ene lange zin doen denken aan de helm van een straaljagerpiloot.
! Pyjamawants
Pyjamawants klinkt vriendelijker dan gevangeniswants, maar ook onder die naam staat deze rood-zwarte streepwants (Graphosoma lineatum) bekend. Het was de eerste keer dat ik hem hier in de buurt tegenkwam en dat geeft net dat beetje extra bij het fotograferen. De zon kwam weer eens door, dus even een blokje om met de macrolens. Veel had ik er niet van verwacht, vooral omdat het behoorlijk waaide, wat dodelijk is voor macrofoto’s (de kleinste beweging zorgt voor onscherpe foto’s) en juist dan kom je de mooiste insecten tegen. Misschien moet ik vaker zonder verwachtingen op pad, dan kan het nooit tegenvallen.
! Kwallen
Ik zag de inmiddels 22 jaar oude film The Abyss langskomen op tv vanavond en ik moest meteen denken aan kwallen. Kwallen als in neteldieren die de wereldzeeën bevolken en niet als in die slijmerige showbizzfiguren die hun tentakels in iedereen zetten die even niet oplet. Echte kwallen kunnen je ook pijnlijk raken, weet iedereen die ooit met zijn blote voeten op zo’n glibberig hoopje is gaan staan, maar ze doen het niet met opzet en er is nog een ander groot verschil met de menselijke variant. Echte kwallen zien er prachtig uit als ze zweven in hun natuurlijke omgeving.
! Dauwtrappen
Ik heb het vanmorgen weer eens gedaan, dauwtrappen. Je bed uit bij het krieken van de dag en een wandeling maken door de natuur. Voor een nachtmens als ik valt het niet mee om gelijk op te staan met de zon, maar nu de zomer dan eindelijk aangebroken is – lang zal het vast niet duren – wil ik ook die momenten van de dag meemaken. Na een uurtje sop je in je schoenen en is je broek uitwringbaar tot aan je knieën door de natte vegetatie, maar dat mag de pret niet drukken want mooi is het zeker in de ochtenddauw.
! Resultaatgericht
Er wordt wat af gehuppeld op het gras in de vroege ochtend en de late avond. Waarschijnlijk het gevolg van een gebrek aan natuurlijke vijanden. Tam zijn ze niet, die konijntjes, maar zolang ik geen onverwachtse bewegingen maak, zijn ze benaderbaar tot op een meter of vijf. Als het fotograferen te makkelijk wordt, verlies ik mijn interesse in het onderwerp, merk ik. Blijkbaar gaat het me niet alleen om het resultaat, maar ook om de manier waarop ik het resultaat behaal. Zolang het resultaat aan mijn wensen voldoet tenminste, want ik gruw van een moeizame weg bewandelen zonder bevredigend resultaat.
! Weinig Appetijtelijk
Juffrouw ooievaar heeft een nichtje en bij dat nichtje vraag ik me af wat de natuur bewogen heeft om haar te voorzien van een dergelijk, weinig appetijtelijk, uiterlijk. Nee, het is geen brandwondenslachtoffer, zo zien alle Afrikaanse Maraboes (Leptoptilos crumeniferus) er uit. Net als gieren vinden ze het heerlijk om hun kop een in rottend lijk te steken, waar ze zich tegoed doen aan alle “lekkernijen” die zich daarbinnen bevinden en dat doet geen wonderen voor je kapsel, dat begrijp ik. Toch zouden ze met een gladde, rimpelloze kop en dito snavel ook wel aan hun kostje komen, lijkt me.


