Fotocolumn 22 - Stadshart

Wat is het hart van de stad? De vraag kwam naar boven toen ik gewapend met camera en statief de nachtelijke stad door trok op zoek naar licht. Ik houd van de nacht, van zijn rust en de sfeer die de duisternis oproept. Kleuren vervagen tot sepiatinten, waardoor de wereld verandert in een vergeelde foto. Alleen het gekleurde neon van etalages en reclames herinnert je aan het heden.

Ik stond naast de kerk. De kerk waar de Oranjes zijn bijgezet. De kerk met de op één na hoogste kerktoren van Nederland. Alleen dat lompe gedrocht in Utrecht met de zeer toepasselijke naam is een paar meter hoger. Ik stond dus naast de kerk en keek naar het blauwe hart dat mij bij daglicht niet echt kan bekoren. Het transparante blauw komt beter tot zijn recht, naarmate er minder licht is en zo is het ook met mijn gedachten. Staat het hart in het hart van de stad?

Er komen wel veel mensen naar de kerk, maar dat zijn nog zelden echte kerkgangers. Religieuze gebouwen met al hun symboliek zijn tegenwoordig vooral toeristenattracties. Mensen in foute kleren die na een bezoekje aan de kerk een terrasje pakken, een delftsblauwe koe kopen of een paar met tulpen beschilderde klompen. Na eeuwen trouwe dienst is de kerk niet langer het kloppende hart van de stad.

Maar wat is dan wel het levende hart van de stad? Waar gebeurt het, waar ziet iedereen elkaar, waar leeft de stad? Zijn het de locaties waar studenten hun feestjes houden? Zijn het de kroegen? Is het de rommelmarkt op zaterdag? Eigenlijk heeft de stad geen echt hart meer. Niet die ene verbindende factor die alle inwoners samenbrengt. Ook binnen de kerk waren de verschillen groot met afsplitsingen, beeldenstormen en de inquisitie, maar het draaide voor iedereen om dezelfde god. Het gelijk van de eigen stroming werd met passie uitgedragen en het ongelijk van de anderen werd met passie bestreden.

De stad kent geen echt hart meer, niet dat ene gedeelde hart van vroeger. De stad kent vele hartjes die kloppen voor veel verschillende groepjes. Van moskee tot sportkantine, van studentensociëteit tot hobbyclub, van toeristenattractie tot volkstuinvereniging. Of meer verscheidenheid beter of slechter is, weet ik eigenlijk niet. Wat ik wel weet is dat dit blauwe hart voor mij een symbool is waarin tegenstellingen met elkaar worden verbonden. Moderne materialen in een koele kleur midden in het oude centrum van een warme stad.